Zion, czyli witajcie w raju

Nazwę Zion  nadali temu rejonowi Mormoni przybyli tu pod koniec XIX wieku. W języku hebrajskim znaczy tyle, co azyl, schronienie, po wędrówce przez pustynne tereny to miejsce było niczym raj dla mormońskich pionierów. Obszar dzisiejszego Zionu został parkiem narodowym w 1918 roku.

Najlepsza pora na zwiedzanie Parku Narodowego Zion (Zion National Park) to wiosna i jesień. Zima w Zion też może być dobrą opcją, ludzi jest wtedy bardzo mało, można się poruszać własnym samochodem, aczkolwiek niektóre szlaki mogą być zamknięte z powodu oblodzenia.

 

Gdzie się zatrzymać?

W Zion NP znajdują się 2 kempingi: Zion’s Watchman Campground (zamknięty do czerwca 2018, aktualnie w przebudowie) i Zion’s South Campground. Na każdym miejscu kempingowym mogą stać 2 samochody. Każde miejsce ma stolik piknikowy i palenisko. Oba kempingi mają toalety, ale nie mają pryszniców.

Kempingi można rezerwować na 6 miesięcy wcześniej. Na South Campground  można dokonać rezerwacji na 2 tygodnie przed planowanym przyjazdem pod numerem telefonu 877-444-6777 lub przez internet. Tutaj [LINK] do systemu rezerwacyjnego Watchman Campground i South Campground.

 

Tu znajdziecie mapę Watchman Campground [LINK] Najlepiej wybierać miejsca zacienione (od D19 do D35).

Tu znajdziecie mapę South Campground [LINK] Najlepiej wybierać miejsca wzdłuż rzeki (58-63, 68, 71, 72, 74, 77, 78, 80, 82).

Można też zatrzymać się Zion Canyon Campground and RV Resort w Springdale, ten kemping ma prysznice.

W Springdale jest wiele moteli, można wybrać coś w każdej kategorii cenowej. My zawsze zatrzymujemy się w Washington, to co prawda ok. 50 minut jazdy od Zion, ale są tu tanie hotele, sklepy i restauracje.

 

Jak poruszać się po parku?

Do głównej części kanionu (Scenic Drive) prywatne samochody nie mają prawa wjazdu, wyjątek to miesiące styczeń i luty, w tych zimowych miesiącach nie musisz zostawiać swojego samochodu na głównym parkingu i możesz nim wjechać do parku. W pozostałych miesiącach musisz korzystać z parkowego autobusu. Wjechać  swoim samochodem mogą jedynie  mieszkańcy Zion’s Lodge.

Parkowy autobus jest za darmo i kursuje średnio co 15 minut. Dobrą alternatywą dla tych, którzy mieszkają w Springdale jest darmowy autobus podwożący do parku.

Mapka przystanków poniżej:

 

Mapa przystnaków w Zion NP (źródło: NPS)

 

Czy muszę mieć permit (pozwolenie) na wejście na któryś ze szlaków?

Tak, permity wymagane są na szlak do Subway i na canyoneering w Narrows (Top-Down).  Szlak rzeką zwany popularnie Narrows jest dostępny bez pozwoleń.

Na loterię na Subway zapisujemy się na 3 miesiące naprzód, aktualnie są zapisy na maj.

Tutaj można zapisać się na loterię na Subway: [LINK]

To były strasznie nudne, ale przypuszczam, ważne informacje. Teraz może coś ciekawszego, zapraszam do zwiedzania i na szlaki.

 

Scenic Drive

Scenic Drive to główna droga parkowa. Przejechanie jej wraz z postojami przy punktach widokowych zajmuje ok. 1-2 godziny.

 

zion
Angels Landing
zion
Court of Patriarchs
zion
Zimą do parku można wjechać własnym samochodem. Skorzystaliśmy z tej możliwości.
zion
Scenic Drive
zion
Temple of Sinawava

 

Angels Landing

Przystanek

The Grotto, szósty przystanek

Długość szlaku

8 km w obie strony, 500m różnicy wzniesień, czas wędrówki to ok. 4 godziny w obie strony.

Szczegółowo opisałam ten szlak tutaj:

Angels Landing, czyli Zion u twych stóp

Bonus

Z punktu Scout’s Lookout można przejść ok. 0,5 km szlakiem West Rim Trail, by mieć fantastyczny widok na dolinę i na samo Angels Landing. Ze Scout’s Lookout do Angrls Landing idziemy w prawo, a na West Rim Trail dokładnie w przeciwnym kierunku, w lewo.

Szlak do Angels Landing jest ostatnimi czasy bardzo zatłoczony, NPS przeprowadził w zeszłym roku konsultacje społeczne z zapytaniem, czy należy  wprowadzić na ten szlak permity i czy wprowadzić rezerwacje wjazdu Zionu wraz z rezerwacjami na konkretne szlaki.

 

Canyon Overlook

Parking

przy drodze nr 9, po wschodniej stronie tunelu Mt. Carmel 

Długość szlaku

1,6 km, 50 metrów różnicy wzniesień, ok 1 godzina w obie strony

Canyon Overlook to prosty szlak, czasem droga prowadzi jednak nad urwiskiem, trzeba uważać, zwłaszcza jak jest ślisko. Po drodze mijamy wspaniałą skalną alkowę zawieszoną nad przepaścią. Na końcu szlaku czeka nas zapierający dech w piersiach widok na dolinę i zawijasy drogi nr 9. Bardzo lubię ten szlak, bo można tu sobie usiąść tuż nad urwiskiem, albo na szałowym kamieniu nad przepaścią, który w czasie naszej bytności okupowała chińska wycieczka.

Najlepsza pora na zdjęcia

rano lub na zachód słońca

 

zion
Canyon Overlook

 

Observation Point

Przystanek

Weeping Rock, siódmy przystanek

Długość szlaku

13 km, 720 metrów różnicy wzniesień, 6-8 godzin w obie strony

Szlak powszechnie uważany za alternatywę dla Angels Landing, też idzie się nad przepaściami, ale zawsze z jednej strony jest ściana dająca nieco bezpieczeństwa. Na szlaku też są łańcuchy, ale nikt sie nie przepycha, bo prawie nikogo tam nie ma. Turyści wybierają Angels Landing, bo jest znacznie bardziej popularny, ale widok z Observation Point jest o wiele bardziej interesujący, bo szlak prowadzi znacznie wyżej, w dole możemy podziwiać Angels Landing. Ze szlaku do Observation Point można odbić na szlak do Hidden Canyon, wąskiego, głębokiego kanionu, jakby zawieszonego na wschodniej ścianie Great White Throne. Wtedy robi nam się całodzienna wycieczka na ok 10 godzin.

Najlepsza pora na zdjęcia

rano, warto zabrać szerokokątny obiektyw

 

zion
Widok ze szlaku do Observation Point

 

Weeping Wall

Przystanek

Weeping Wall, siódmy przystanek.

Długość szlaku

raczej spacer, 10 minut na piechotę

Weeping Wall to skalna alkowa, w której woda przesiąkająca przez skały spływa po ścianach tworząc tzw. hanging garden, czyli zielsko wszelakie wyrastające wprost z kamiennego muru. Woda spływa też z dachu alkowy prosto na Twoją głowę. Nie jest to może miejsce szczególnie fascynujące, ale ze skalnego balkonu jest tu przepiękny widok na dolinę.

Najlepsza pora na zdjęcia

 widoki z alkowy rano, sama alkowa praktycznie cały czas jest w cieniu, ale można próbować późnym popołudniem złapać tu trochę słońca.

 

zion
Weeping Wall

 

Emerald Pools

Przystanek

The Zion Lodge, piąty przystanek.

Długość szlaku

odległości liczone od początku szlaku

Lower Pool ok. 2 km w obie strony, 20 metrów różnicy wzniesień, ok. 30 min.

Middle Pool 3 km w obie strony, 50 metrów różnicy wzniesień, ok. 1,5 godziny

Upper Pool 5 km w obie strony, 110 metrów różnicy wzniesień, ok. 3 godzin

Emerald Pools to prosty szlak prowadzący ścieżką do wodospadów i urokliwych jeziorek, do których spływa woda z klifów. Szlak jest prosty, ale okolice jeziorek, szczególnie te wokół najwyższego jeziorka, są bardzo niebezpieczne. Na Emerald Pools zginęło tyle samo ludzi, co na Angels Landing. Skały wokół jeziorek są bardzo śliskie, ustawicznie mokre i obrośnięte algami. Ludzie stają na tych kamieniach chcąc zrobić jak najlepsze ujęcie jeziorek i spadają w przepaść, bo niezwykle łatwo się na nich poślizgnąć. Ten szlak nie jest szczególnie intrygujący. Zabawne, szczególnie dla dzieci, może być przechodzenie pod wodospadami, które spływają ze ścian kanionu w kilku miejscach.

Najlepsza pora na zdjęcia

 rano, do południa

 

zion
Lower Emerald Pools
zion
Szlak do Emerald Pools

 

Riverside Walk

Przystanek

Temple of Sinawava, ostatni przystanek

Długość szlaku

ok. 3,5km w obie strony, bez wzniesień, ok. 1,5 godziny

Szlak prowadzi asfaltową ścieżką, nie musisz przechodzić całego, jak Ci się znudzi, możesz po prostu zawrócić. Na końcu tego spaceru zaczyna się popularny szlak Narrows.

Najlepsza pora na zdjęcia

 każda, poza południem

 

zion
Riverside Walk

 

Checkboard Mesa

Parking

zatoczki przy drodze nr 9 lub parking przy punkcie widokowym Checkboard Mesa.

Długość szlaku

1,3 km w obie strony, 300 metrów różnicy wzniesień, 3-4 godziny.

Checkboard Mesa to dla mnie najpiękniejsza skała w Zion, ma niezwykły, kolor, kształt i fakturę, wygląda jak wielki namiot, na którym ktoś odhaczał, ile jeszcze do cywila, jest cała w drobne kreseczki. Szlak to głównie wspinaczka w górę, ale warto, bo widok ze szczytu w każdą stronę jest wspaniały.

Najlepsza pora na zdjęcia

Samo Checkboard  Mesa najlepiej prezentuje się w porannym świetle, a widoki z Checkboard Mesa fotografujemy po południu.

 

Zion National Park
Checkboard Mesa

 

Droga Zion – Mt. Carmel

Koniecznie musicie przejechać tą drogą! To fragment drogi nr 9 prowadzącej w kierunku Bryce NP. Stoją wzdłuż niej formacje skalne z piaskowca w najwymyślniejszych kształtach, tu znajdziecie miedzy innymi Checkboard Mesa.  Skały wzdłuż Scenic Drive są pomarańczowe, tu zaś mleczno białe, zupełnie jakbyśmy przenieśli się do innego parku.

 

Zion National Park
Droga Zion – Mt. Carmel

 

Narrows

Przystanek

Temple of Sinawava, ostatni przystanek

Długość szlaku

25 km w obie strony, ale zawrócić można w każdej chwili, gdy będziemy mieli dosyć wody, zimna i tłumu.

Szlak Narrows jest zwykle zamknięty od połowy marca do późnego maja, przy dużych opadach śniegu zimą, nawet dłużej (kiedyś nawet do połowy lipca). W kanionie jest ogromne zagrożenie powodzią błyskawiczną (flash flood), nigdy nie wybieraj się na ten szlak, gdy zanosi się na deszcz!

Aby rozpocząć wędrówkę Narrows trzeba najpierw przejść Riverside Walk, a potem wejść do rzeki i dalej już cały szlak prowadzi jej korytem. Woda w Virgin River zawsze jest zimna, nawet latem, a wąskie ściany kanionu sprawiają, ze dociera tu bardzo mało słońca, a co za tym idzie, ciepła. Latem też można tu zmarznąć, warto zabrać coś z długim rękawem do plecaka.  Niezwykle ważne jest odpowiednie obuwie, koniecznie takie, w którym nie będziecie się ślizgać, będą dobrze chronić palce i mocno trzymać kostkę. Kamienie są śliskie, wiem coś o tym, bo właśnie na takim się wywróciłam rozcinając sobie łuk brwiowy. Warto zabezpieczyć najcenniejsze przedmioty (paszport, aparat fotograficzny) w torbach wodoodpornych w razie takiego upadku.  Ubieramy się tylko w szybkoschnące ubrania, żadnego dżinsu czy innej bawełny. Zrobi nam się z tego zimny kompres w razie zamoczenia. Dobrym pomysłem są skarpety neoprenowe. Koniecznie zabierzcie kije trekingowe, albo chociaż jeden, można też obstalować sobie zwykłego drąga. Wiem, że ten szlak ma wielu fanów, ja do nich nie należę, bo jako człowiek pustyni po prostu nie lubię wody. 😉

Najlepsza pora na zdjęcia

 praktyczne każda, unikajmy tylko miejsc, gdy słońce świeci bezpośrednio do kanionu.

 

Subway (Left Fork North Creek)

Parking

Left Fork Trailhead, rejon Kolob Terrace (13,5 km od miasta Virgin)

Długość szlaku

12,5 km w obie strony, 400 metrów różnicy wzniesień, 8 -10 godzin.

Najlepszy czas na wędrówkę

Unikamy kwietnia i maja, wtedy w kanionie płynie najwięcej wody, a szlak zmusza do wielokrotnego przekraczania rzeki. Warto wyposażyć się jak na wycieczkę do Narrows. Z powodu wysokiego stanu wody w tym okresie, nie zobaczymy najbardziej ikonicznych dla Subway pools (jeziorek), najczęściej fotografowanego tutaj motywu, będą one po prostu pod wodą.

Szlak jest naprawdę bardzo trudny, oprócz wielokrotnego przekraczania rzeki związanego również z wspinaniem się na jej brzegi, musimy pokonywać wielkie głazy znajdujące się na drodze. Momentami odechciewa się dalszej wędrówki, gdy po pokonaniu jednego głazu, naszym oczom ukazuje się kolejny.

To nie jest szlak dla początkujących, przed wybraniem się na niego warto zdobyć trochę doświadczenia w łatwiejszych okolicznościach przyrody.

Najlepsza pora na zdjęcia

przedpołudnie, zanim słońce wejdzie do kanionu, po południu też można próbować, generalnie trzymajmy się zasady, że najlepsze światło będziemy mieć  3 godziny po wschodzie słońca i 3 godziny przed jego zachodem.

 

Star Wars Zion
A po męczącym szlaku można się udać na „Gwiezdne Wojny”.




8 komentarzy

  1. Na terenie Zion NP, równolegle do drogi nr 9 biegnie bardzo malowniczy kanion. Na próżno by go szukać na mapie parku. Nie wiodą doń żadne oznakowania, nie ma tam wytyczonej trasy pieszej. W kanionie rosną drzewa i krzewy, co szczególnie jesienią czyni to miejsce urokliwym. Jak w każdym kanionie, tak i tutaj, trzeba przestrzegać zasad bezpieczeństwa. Na głowy wędrujących dnem kanionu mogą posypać się okruchy skalne, czasem wielkie, a także kanion może przerodzić się w rwący potok. https://www.facebook.com/media/set/?set=a.119168888854996.1073741840.100022856553215&type=1&l=4f79f36423

  2. Dorota, opisałaś naprawdę bardzo dokładnie aż podziwiam Cie ,ze tak skrupulatnie pamiętasz te wszystkie miejsca ….. Jesteś boska!!!!!! …naprawdę Wszystkim moim znajomych podaje Twoje namiary aby poczytali przed podrożą bo tak szczegółowo opisujesz ,ze nic innego tylko jechać i brać Twoje opisy … Są rewelacyjne! Pisz dalej ….:)..

    1. Tak dokładnie to ja wszystkiego nie pamiętam, ale mam moje szczegółowe plany wypraw ze wszystkich lat i nimi się posiłkuję. A plany robię zawsze bardzo dokładne, bo w odwiecznym konflikcie „plan kontra spontan”, ja się opowiadam po stronie planu. 😉

  3. Super, jak zawsze! Przepiękne zdjęcia i szczegółowe opisy! Nie ma drugiego takiego przewodnika! Potrzebujemy tam w Utah takiego Ranger-a -może wtedy mielibyśmy szczęście wygrać permit w loterii… Kawał dobrej, ciężkiej pracy! Dziękuję w imieniu wszystkich!

    1. Bardzo serdecznie dziękuję! To dopiero początki, ale cieszy mnie bardzo, że już one znajdują uznanie.
      Gdybym mieszkała w USA pewnie chętnie zostałaby rangerem, szczególnie takim od sprawdzania permitów na The Wave. 😉

  4. Szacunek ,kawal dobrej roboty ,znalazlam Cie przypadkowo na fb ,Twoj wpis i zajrzalam,mysle ze bede czestym gosciem tutaj, naprawde podziw i szacunek i
    podziekowania za wszelkie informacje ,najlepsze przewodniki sie chowaja ,brak slow 🙂

    1. Ogromnie dziękuję! Taki wspaniały komentarz naprawdę uskrzydla. 🙂 To dopiero początki, ale postaram się w miarę szybko i w podobny sposób opisać najważniejsze atrakcje Zachodu. Jeszcze raz bardzo dziękuję! 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *